సంధ్యా సమయం
అది వేసవి కాలం సాయంత్రం, గోదావరి తీరం,పక్షులు రోజంతా కలల వేటలో అలసిపోయి తమ గూళ్ళకి చేరుకుంటున్న సమయం , సూర్యుడు కూడా ఇక సెలవు అంటూ టాటా చెపుతున్నాడు,
నేను గోదావరి నది ఒడ్డున కూర్చుని ఉన్న చల్లగా అలలపైనుండి గాలి వీస్తుంది అప్పుడే ఆమెను చూస
అదే మొదటిసారి కానీ ఎన్నో యుగాల అనుబంధంలా అనిపించింది, తన వంకే చూస్తూ ఉన్న అలా ఇంతలో తానే చూసింది , చిన్న చిరనవ్వుతో హలో అని పలకరించింది, నేను హలో అన్న అలా పరిచయం అయ్యాము నేను సంధ్య .
ఇక రోజూ ఆ గోదావరి ఇసుక తిన్నెలె మా సంభాషణలకి సాక్ష్యాలుగా ఉన్నాయి, ప్రతి రోజూ చూసిన, చూసిన ప్రతీ సారి ఎదో నూతన అనుభూతి కలిగేది. తనతో ఆ పరిచయమే నా ఈ చిరు సాహిత్యానికి నాంది అనుకుంటా, ఎప్పుడు నవ్వుతూ ఉండేది , ఎన్నో ప్రశ్నలు మరెన్నో చెలోక్తులు,సరదా సంభాషణలు ఇలా ఆ వేసేవి కాలం అందరికీ కొంచెం కష్టం కలిగించినా నాకు మాత్రం మరచిపోలేని మధుర జ్ఞాపకాలు మిగిల్చింది.
ఇక వేసవి సెలవులు అయిపోతున్నాయి , అదే మా చివరి సాయంత్రం, ఉదయం అయితే ఎవరి ఊరు కి వారు వెళ్ళిపోతాం , అయిన అదేంటో ప్రతి రోజు చకచక కబుర్లు చెప్పే తాను ఆ రోజూ మౌనంమే సమాధానంగా ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు, నేను ఎమ్మాట్లడలో తోచలేదు, తన కళ్లలో మొదటిసారి చూస కన్నీళ్ళు , తనని చూడడం కూడా అదే చివరి సారి , తన ఆచూకీ కోసం వేతకని చోటు లేదు .
గడచిన ఆ సంధ్యా సాయంత్రాలు ఓ మధుర జ్ఞాపకాలుగా నా జీవితంలో మిగిలిపోయాయి, తన కోసం ఈ నిరీక్షణ ఎదో ఒక రోజు మజిలీ చేరుకుంటుంది అని ఓ చిన్న ఆశ.
నేను గోదావరి నది ఒడ్డున కూర్చుని ఉన్న చల్లగా అలలపైనుండి గాలి వీస్తుంది అప్పుడే ఆమెను చూస
అదే మొదటిసారి కానీ ఎన్నో యుగాల అనుబంధంలా అనిపించింది, తన వంకే చూస్తూ ఉన్న అలా ఇంతలో తానే చూసింది , చిన్న చిరనవ్వుతో హలో అని పలకరించింది, నేను హలో అన్న అలా పరిచయం అయ్యాము నేను సంధ్య .
ఇక రోజూ ఆ గోదావరి ఇసుక తిన్నెలె మా సంభాషణలకి సాక్ష్యాలుగా ఉన్నాయి, ప్రతి రోజూ చూసిన, చూసిన ప్రతీ సారి ఎదో నూతన అనుభూతి కలిగేది. తనతో ఆ పరిచయమే నా ఈ చిరు సాహిత్యానికి నాంది అనుకుంటా, ఎప్పుడు నవ్వుతూ ఉండేది , ఎన్నో ప్రశ్నలు మరెన్నో చెలోక్తులు,సరదా సంభాషణలు ఇలా ఆ వేసేవి కాలం అందరికీ కొంచెం కష్టం కలిగించినా నాకు మాత్రం మరచిపోలేని మధుర జ్ఞాపకాలు మిగిల్చింది.
ఇక వేసవి సెలవులు అయిపోతున్నాయి , అదే మా చివరి సాయంత్రం, ఉదయం అయితే ఎవరి ఊరు కి వారు వెళ్ళిపోతాం , అయిన అదేంటో ప్రతి రోజు చకచక కబుర్లు చెప్పే తాను ఆ రోజూ మౌనంమే సమాధానంగా ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు, నేను ఎమ్మాట్లడలో తోచలేదు, తన కళ్లలో మొదటిసారి చూస కన్నీళ్ళు , తనని చూడడం కూడా అదే చివరి సారి , తన ఆచూకీ కోసం వేతకని చోటు లేదు .
గడచిన ఆ సంధ్యా సాయంత్రాలు ఓ మధుర జ్ఞాపకాలుగా నా జీవితంలో మిగిలిపోయాయి, తన కోసం ఈ నిరీక్షణ ఎదో ఒక రోజు మజిలీ చేరుకుంటుంది అని ఓ చిన్న ఆశ.
కామెంట్లు
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి