సంధ్యా సమయం అది వేసవి కాలం సాయంత్రం, గోదావరి తీరం,పక్షులు రోజంతా కలల వేటలో అలసిపోయి తమ గూళ్ళకి చేరుకుంటున్న సమయం , సూర్యుడు కూడా ఇక సెలవు అంటూ టాటా చెపుతున్నాడు, నేను గోదావరి నది ఒడ్డున కూర్చుని ఉన్న చల్లగా అలలపైనుండి గాలి వీస్తుంది అప్పుడే ఆమెను చూస అదే మొదటిసారి కానీ ఎన్నో యుగాల అనుబంధంలా అనిపించింది, తన వంకే చూస్తూ ఉన్న అలా ఇంతలో తానే చూసింది , చిన్న చిరనవ్వుతో హలో అని పలకరించింది, నేను హలో అన్న అలా పరిచయం అయ్యాము నేను సంధ్య . ఇక రోజూ ఆ గోదావరి ఇసుక తిన్నెలె మా సంభాషణలకి సాక్ష్యాలుగా ఉన్నాయి, ప్రతి రోజూ చూసిన, చూసిన ప్రతీ సారి ఎదో నూతన అనుభూతి కలిగేది. తనతో ఆ పరిచయమే నా ఈ చిరు సాహిత్యానికి నాంది అనుకుంటా, ఎప్పుడు నవ్వుతూ ఉండేది , ఎన్నో ప్రశ్నలు మరెన్నో చె...